Wat vraagt onderwijzen en leren van de kunstdocent en de leerlingen. De docent creëert een oefenruimte die zowel vrijheid biedt als houvast. Kunsteducatie is daarbij niet alleen verbeeldend, maar ook belichaamd, zintuiglijk en emotioneel. De kunstdocent vervult meerdere rollen: als kunstenaar, als pedagoog, ontwerper van de lessen en als gespreksleider in reflectie en oordeelsvorming. De effecten zijn sterk afhankelijk van de context waarin het wordt aangeboden. Dit geldt zowel voor het onderwijs als de kunstlessen in de vrije tijd. 

Door veel leerlingen worden kunstpraktijken ervaren als culturele én materiële ruimtes waarin zij deel worden van een groter geheel. Het lokaal wordt een atelier; de docent wordt het ‘materiaal’ waarop leerlingen reageren, net als op kleur, klei of klank. Hetzelfde geldt voor de muziekstudio, de danszaal, het theaterlokaal en het digitale lab. Kunsteducatie wordt zo een verbeelde, belichaamde en culturele ruimte, waarin leerlingen kunst ervaren en samen met hun docent een leergemeenschap vormen. Zowel in het onderwijs als in de vrije tijd.

Niet alle kunsteducatie is vanzelfsprekend goed, want leerlingen kunnen kunstblessures oplopen.